“Ondernemers kunnen zich geen burn-out veroorloven,” hoorde ik onlangs iemand zeggen. Met een zeker oordeel, alsof draagkracht een kwestie van pure wilskracht is. Alsof een zenuwstelsel vraagt naar je statuut of je functietitel voordat het besluit dat de maat vol is. Jarenlang dacht ik hetzelfde over mezelf. Ik dacht dat ik alles kon, en vooral: dat ik alles móést kunnen. Overdag bestuurde ik als PMO projecten van miljoenen. Ik hield deadlines strak, structureerde budgetten e

Een terugblik op papier. Deze tekst schreef ik in een eerdere fase van mijn herstelproces, aan een rustieke houten tafel in Kunstencentrum De Loods. Het toont hoe schrijven voor mij destijds de noodrem was, en hoe het langzaam de weg vrijmaakte naar het inzicht en de rust van vandaag. De geur van een ovenvers boeren-multi van bij 'Het Hemels Brood': de routine van de maandagnamiddag. Stevige druppels roffelen op het dak van De Loods. Schrijfatelier: ik ben er. Ik ben zelfs ge

Ik dacht dat ik moest kiezen tussen zacht zijn en krachtig zijn. Nu leer ik dat die twee elkaar kunnen dragen. Zachtheid zonder kracht maakt me kwetsbaar voor zelfverlies. Kracht zonder zachtheid kan hard worden. Samen vormen ze iets stevigers. Ik leer dat boosheid een grens kan aanwijzen zonder dat ik iemand hoef af te wijzen als mens. En dat mijn lichaam geen probleem is dat opgelost moet worden, maar een bron van informatie. Ik mag bestaan, met warmte én met vuur.

Vorige week nam ik deel aan een marketingworkshop. Wanneer je als begeleider met een zachte missie zo’n sessie binnenstapt, weet je dat je de nodige verkooptrucks, snelle strategieën en 'moetjes' over je heen zult krijgen. En eerlijk? Die kwamen er ook! Even voelde ik de neiging om me af te zetten tegen al die marketingtaal. Maar gaandeweg gebeurde er iets anders: ik twijfelde niet aan mijn doel. Het deed me juist beseffen dat ik 100% dicht bij mijn waarden kan blijven én teg

Schrijven is voor mij altijd een manier geweest om te ademen. Om orde te scheppen in de chaos, om woorden te geven aan wat ik anders niet gezegd kreeg. Lange tijd schreef ik alleen voor mezelf, in schriftjes die veilig dicht bleven. Maar gaandeweg ontdekte ik dat woorden niet alleen helend zijn voor wie ze schrijft, maar ook herkenning en troost kunnen bieden aan wie ze leest. Naast de schrijfsessies bij INKTZICHT, schrijf ik nog steeds teksten en gedichten. Er is een plek wa

Ik heb iets te bekennen: ik ben arbeidsongeschikt/langdurig ziek. Ik schrijf dit met een klein hartje: bang voor oordelen en onbegrip. Tegelijk heb ik het gevoel dat ik dit niet uit de weg mag gaan. Jarenlang heb ik gevochten om te kunnen blijven werken. Keer op keer kwam ik mezelf tegen, en telkens krabbelde ik weer rechtop. Tot de winter van 2015. Mijn werkgever stuurde me huiswaarts ‘om een weekje te recupereren’. Ik ben in mijn bed gekropen en raakte er niet meer uit. Ik

De afgelopen weken waren een rollercoaster. Als je een eigen praktijk zoals INKTZICHT uit de grond stampt, transformeer je plotseling naar accountant, webbouwer, zaal-speurder en administratief expert. Mijn hoofd zat vol met KBO- en andere nummers, e-mails naar locaties en de perfecte indeling van mijn website. En toen merkte ik het. Dezelfde valkuil waar ik tijdens mijn sessies voor waarschuw: de hectiek nam het over van de bezieling. Ik was zo druk bezig met het bouwen van

We schrijven elke dag: mailtjes, boodschappenlijstjes of snelle berichtjes. Maar schrijven als weg naar herstel vraagt om een andere beweging. Bij INKTZICHT gaat het niet om het resultaat, maar om wat er tijdens het schrijven in je verschuift. Wil je zelf de kracht van de pen ontdekken? Deze zes tips helpen je om de schrijfstroom op gang te brengen. Zoek een rustig plekje Zoek een plekje uit waar je ongestoord in je gedachten kan duiken en je de schrijfstroom kan laten vloeie