De paradox van de opstart (en waarom ik weer in mijn pen moest kruipen)

De afgelopen weken waren een rollercoaster. Als je een eigen praktijk zoals INKTZICHT uit de grond stampt, transformeer je plotseling naar accountant, webbouwer, zaal-speurder en administratief expert. Mijn hoofd zat vol met KBO- en andere nummers, e-mails naar locaties en de perfecte indeling van mijn website.

En toen merkte ik het. Dezelfde valkuil waar ik tijdens mijn sessies voor waarschuw: de hectiek nam het over van de bezieling. Ik was zo druk bezig met het bouwen van de 'bedding' voor INKTZICHT, dat ik vergat om in mijn eigen schrijfstroom te duiken. Mijn notitieboek lag werkloos op de tafel, terwijl mijn to-do-lijst alsmaar langer werd.

De paradox van vertragen

Het is de grote paradox van onze moderne tijd: precies op de momenten dat we het ’t drukste hebben, hebben we de vertraging het hardste nodig.

Juist wanneer je hoofd overstroomt van de logistiek, moet je de pen pakken om de ruis te filteren.

Gisteren heb ik de laptop bewust dichtgeklapt. Ik heb een tas thee gezet, heb mijn favoriete pen gepakt en ben gaan schrijven. Geen to-do's, geen website teksten, maar een vrijloop. Gewoon schrijven wat er in me opkwam.

En wat bleek? Onder de laag van administratieve stress zat nog steeds diezelfde, pure passie. De drang om mensen te helpen rust te vinden via het geschreven woord. De inkt bracht me, zoals de slogan belooft, weer heel snel tot inzicht.

Wat er in de steigers staat?

Achter de schermen is het fundament nu gelegd. De website staat op punt, de contacten met prachtige locaties in de regio (Mechelen, Boom, Boechout) zijn gelegd en het aanbod is helder.

Binnenkort openen de virtuele deuren voor:

• Individuele sessies en trajecten in de serene rust van Sojl Mechelen.

• Groepstrajecten en open workshops van 'De schrijfstroom'.

We zijn er bijna. Ik wacht nog op de allerlaatste administratieve groene lichten, maar de pen ligt klaar.

Heb jij vandaag al een moment voor jezelf genomen? Al was het maar om drie zinnen op te schrijven over hoe je je écht voelt tussen de soep en de patatten door? Probeer het eens. Het hoeft niet mooi te zijn, als het maar stroomt.

Liefs,

Veerle